Nr. 695/2023 Úrskurður
KÆRUNEFND ÚTLENDINGAMÁLA
Hinn 10. nóvember 2023 er kveðinn upp svohljóðandi
úrskurður nr. 695/2023
í stjórnsýslumáli nr. KNU23090040
Kæra [...]
á ákvörðun
Útlendingastofnunar
I. Kröfur, kærufrestir og kæruheimild
Hinn 10. september 2023 kærði [...], fd. [...], ríkisborgari Kína (hér eftir kærandi), ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 31. ágúst 2023, um að synja henni um vegabréfsáritun til Íslands.
Af kæru má ráða að kærandi krefjist þess að ákvörðun Útlendingastofnunar verði felld úr gildi og fallist verði á beiðni hennar um vegabréfsáritun til Íslands.
Fyrrgreind ákvörðun er kærð á grundvelli 7. gr. laga um útlendinga nr. 80/2016 og barst kæran fyrir lok kærufrests.
Lagagrundvöllur
Í máli þessu gilda einkum ákvæði laga um útlendinga, reglugerð um útlendinga nr. 540/2017, ásamt síðari breytingum, ákvæði stjórnsýslulaga nr. 37/1993, reglugerð um vegabréfsáritanir nr. 795/2022, með síðari breytingum, Schengen-samningurinn og verklagsreglur þess samnings.
II. Málsatvik og málsmeðferð
Með umsókn, dags. 31. júlí 2023, óskaði kærandi eftir vegabréfsáritun til Íslands og Schengen-svæðisins fyrir 12 daga dvöl frá 24. september til 5. október 2023. Umsókn kæranda var synjað með ákvörðun Útlendingastofnunar, dags. 31. ágúst 2023. Hinn 10. september 2023 barst kærunefnd kæra frá kæranda ásamt fylgigögnum. Frekari fylgigögn voru lögð fram með tölvubréfum, dags. 11. og 12. september 2023.
III. Málsástæður og rök kæranda
Í kæru vísar kærandi til fyrirliggjandi ákvörðunar, dags. 31. ágúst 2023, og þeirra skýringa sem liggja að baki ákvörðuninni. Kærandi vísar til þess að ferðin hafi verið skipulögð vegna eins árs brúðkaupsafmælis kæranda og maka hennar. Ísland hafi verið góður valkostur vegna einstakra náttúrufyrirbrigða eins og jökla, fossa og heitra hvera. Kærandi vísar til þess að maki hennar hafi fengið útgefna vegabréfsáritun, en hjúskaparvottorð þeirra er meðal fylgigagna sem lögð voru fram. Kærandi óski jafnframt upplýsinga um hvort óskað sé eftir framlagningu frekari gagna vegna málsins. Meðal fylgigagna sem lögð voru fram á kærustigi eru umrætt hjúskaparvottorð, afrit af ferðaáætlun, sjúkratrygging, hótelbókanir, hluti búsetuskráningarvottorðs (hukou), afrit af ráðningarsamningi og rekstrarleyfi vinnuveitanda.
IV. Niðurstaða kærunefndar útlendingamála
Samkvæmt 1. mgr. 20. gr. laga um útlendinga þurfa útlendingar að hafa vegabréfsáritun til að koma hingað til lands, nema annað sé ákveðið í reglum sem ráðherra setur. Ríkisborgarar Kína þurfa vegabréfsáritun til Íslands, sbr. viðauka 8 við reglugerð um vegabréfsáritanir. Í 6. mgr. 20. gr. laga um útlendinga koma fram skilyrði til útgáfu vegabréfsáritunar og í 33. gr. reglugerðar um vegabréfsáritanir er tilgreint hvenær synja skuli um vegabréfsáritun. Heimilt er samkvæmt fyrrgreindri 6. mgr. 20. gr. að veita útlendingi vegabréfsáritun sem gildir á öllu Schengen-svæðinu ef grunnskilyrðum a - h liða sömu greinar er fullnægt.
Samkvæmt 7. mgr. 20. gr. laga um útlendinga skal vegabréfsáritun ekki veitt ef ástæða er til að vefengja uppgefinn tilgang ferðar útlendings hingað til lands eða réttmæti upplýsinga sem hann hefur veitt. Er þessi regla áréttuð í 8. mgr. ákvæðisins en þar kemur fram að við mat á umsókn um vegabréfsáritun skuli auk þjóðernis taka tillit til félagslegrar stöðu og hættu á að útlendingur dvelji lengur á Schengen-svæðinu en honum er heimilt. Með aðild að Schengen-samstarfinu tókust íslensk stjórnvöld á hendur skyldu til að fylgja samræmdum reglum um útgáfu vegabréfsáritana. Hafa stjórnvöld sem annast afgreiðslu umsókna um vegabréfsáritanir mótað tilteknar verklagsreglur til að styðjast við, byggðar á efnisreglum Schengen-samningsins. Í athugasemdum með frumvarpi til laga um útlendinga kemur fram að við mat á einstökum atriðum sé nauðsynlegt að taka tillit til reynslu og framkvæmdar annarra Schengen-ríkja. Leiði það af eðli samstarfsins að mikilvægt sé að samræmis sé gætt á þessu sviði svo sömu skilyrði gildi um vegabréfsáritanir á Schengen-svæðinu.
Samkvæmt 33. gr. reglugerðar um vegabréfsáritanir skal með fyrirvara um 1. mgr. 25. gr. reglugerðarinnar synjað um vegabréfsáritun í nokkrum tilvikum. Meðal þeirra tilvika sem nefnd eru ef umsækjandi getur ekki fært rök fyrir tilgangi eða skilyrðum fyrirhugaðrar dvalar sinnar, sbr. ii.-lið a-liðar reglugerðarákvæðisins, eða ef rökstudd ástæða sé til að draga í efa að fylgiskjöl, sem umsækjandi leggur fram, séu ósvikin eða að innihald þeirra sé rétt, eða áreiðanleika framburðar umsækjanda eða ásetning hans til að yfirgefa yfirráðasvæði aðildarríkjanna áður en vegabréfsáritunin sem sótt er um rennur út, sbr. b-lið ákvæðisins.
Synjunarform Útlendingastofnunar er staðlað form sem öll þátttökuríki Schengen-samstarfsins notast við. Í forminu er hægt að merkja við reiti á bilinu 1-17, þ.e. ástæður þess að umsóknum sé synjað. Í ákvörðun kæranda er merkt í reit 2 vegna synjunar á umsókn, þ.e. að ekki voru færð rök fyrir tilgangi og skilyrðum fyrirhugaðrar dvalar. Uppfyllti kærandi þar með ekki skilyrði 20. gr. laga um útlendinga sem og 33. gr. reglugerðar um vegabréfsáritanir.
Með vísan til 21. gr. stjórnsýslulaga var kæranda jafnframt leiðbeint um að hún gæti óskað eftir skriflegum rökstuðningi innan 14 daga frá tilkynningu ákvörðunar. Samkvæmt gögnum málsins liggur ekki fyrir skriflegur rökstuðningur vegna ákvörðunar kæranda.
Meðferð umsóknar kæranda fór fram hjá íslenska sendiráðinu í Peking, sbr. 10. mgr. 20. gr. laga um útlendinga. Þyki skilyrði ekki fyrir hendi til útgáfu áritunar er mál lagt fyrir Útlendingastofnun til ákvörðunar.
Í gögnum málsins liggur m.a. fyrir afrit úr málaskrá Útlendingastofnunar vegna máls kæranda þar sem málsmeðferð umsóknar hennar hjá sendiráðinu er rakin. Samkvæmt málaskránni voru fylgigögn kæranda með umsókn ófullnægjandi. Vísað er til þess að forsíða búsetuvottorðs hefði ekki verið lögð fram. Samkvæmt gögnum málsins undirritaði kærandi gátlista og bréf þar sem greint var frá framangreindu og henni veittur fimm daga frestur til þess að bæta úr. Kærandi bætti ekki úr þessum annmarka, þrátt fyrir áskoranir fulltrúa utanríkisþjónustunnar. Við meðferð málsins á kærustigi spurðist kærandi fyrir um hvort þörf væri á frekari fylgigögnum en með tölvubréfi kærunefndar, dags. 12. september 2023, var kærandi upplýst um það sem fram kemur hér að framan, þ.e. varðandi forsíðu búsetuvottorðsins. Með tölvubréfi, dags. 12. september 2023, lagði kærandi fram frekari fylgigögn en þeirra á meðal var skjal nefnt „First Page of HUKOU“. Um er að ræða útprentað afrit skjals með sama innihaldi og búsetuskráningarvottorð (hukou) sem er meðal fylgigagna málsins hjá utanríkisþjónustunni og Útlendingastofnun. Þrátt fyrir að um sé að ræða skjal með sama innihaldi eru ekki sömu stimplar á skjölunum. Á vottorðinu sem lá fyrir við meðferð utanríkisþjónustunnar og Útlendingastofnunar er að finna stimpil á hægri hlið vottorðsins en á hinu nýja vottorði má finna rauðan stimpil neðst. Hið nýja skjal er afrit og prentun skjalsins að hluta dauf og illlæsileg. Í öllu falli er um að ræða skjal með sama innihaldi og áður, og fundið var að við meðferð málsins hjá utanríkisþjónustunni. Telur kærunefnd framlagningu skjalsins af hálfu kæranda ekki bæta úr þeim annmarka á kærustigi, þrátt fyrir heiti viðhengisins „First Page of HUKOU“. Að mati kærunefndar eru framkomin gögn og málsástæður kæranda því ekki þess eðlis að ástæða sé til að hnekkja mati Útlendingastofnunar á umsókn hennar um vegabréfsáritun.
Að öllu framangreindu virtu tekur kærunefnd undir það mat Útlendingastofnunar að kærandi hafi ekki fært rök fyrir tilgangi og skilyrðum fyrirhugaðrar dvalar, sbr. ii-lið a-liðar 1. mgr. 33. gr. reglugerðar um vegabréfsáritanir. Hafi þannig verið ástæða til að vefengja uppgefinn tilgang ferðar kæranda hingað til lands, sbr. 7. mgr. 20. gr. laga um útlendinga. Verður hin kærða ákvörðun um að synja kæranda um vegabréfsáritun til landsins því staðfest.
Úrskurðarorð:
Ákvörðun Útlendingastofnunar er staðfest.
The decision of the Directorate of Immigration is affirmed.
Fyrir hönd kærunefndar útlendingamála,
Valgerður María Sigurðardóttir, varaformaður